အဲဒီေန ့တုန္းက ၁၂၀၀၀ ကားစီးျပီးအလာ လမ္းမွာထမင္းစားဖုိ ့ကားရပ္တာပါ။ ကားေပၚက ဆင္းေတာ့ လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြ
နဲ ့ ေကာင္းကင္ကုိ ေမာ့ၾကည့္တဲ့အခါမွာ လေလးက သာေနေတာ့ လြမ္းဆြတ္မႈေတြေတာင္ တစ္ကုိယ္လုံးပ်ံ ့ႏွံ ့သြားသလုိ
ခံစားခဲ့ရပါတယ္။
လကုိ ၾကည့္ရင္းနဲ ့ ၾကိဳးစားျပီးေတာ့ ဓါတ္ပုံေလးရုိက္ယူလုိက္ပါတယ္။ (ေနာက္ေန ့မွ သိလုိက္တာက အဲေန ့က လၾကတ္တဲ့
ေန ့ျဖစ္တယ္။ ကံေကာင္းသြားတာေပါ့ဗ်ာ။ သူမ်ားေတြကၾကည့္ခ်င္လုိ ့ေစာင့္ရတဲ့အခါမွာ ကုိယ္က မသိလုိက္ပဲနဲ ့ ၾကည့္
ခြင့္ရခဲ့တာေပါ့ေလ)
အဲလုိနဲ ့ မနက္ေစာေစာ ေအာင္ပန္းမွ မနက္ခဏေလးနားပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာေနတာနဲနဲ ၾကာသြားလုိ ့လားေတာ့မသိပါဘူး
ေအာင္ပန္းက ေစ်းသည္ေတြစကားေျပာတာ ေတာ္ေတာ္ေလး ၀ဲပါလားလုိ ့ သတိထားမိပါတယ္။ (က်ေနာ္လဲ၀ဲပါတယ္
မ၀ဲတဲ့သူေတြၾကားမွာေနတာၾကာေတာ့ သူမ်ား၀ဲတာကုိ သတိထားမိတာထင္ပါရဲ ့) ေနာက္ဆုံးမွာ ကားက ေရႊေညာင္
လမ္းဆုံေရာက္ေတာ့ ေညာင္ေရႊကုိသြားဖုိ ့ ကားေပၚကေနဆင္းဖုိ ့ထလုိက္ပါတယ္။ ဆင္းေပါက္နားေရာက္ေတာ့ ဆုိင္
ကယ္သမားေတြက ၀ုိင္းအုံျပီးေတာ့ ဘယ္သြားမယ္ဆုိတာေမးၾကတာေပါ့..ဆင္းဖုိ ့ေတာင္ေတာ္ေတာ္ေလးခက္ခဲပါတယ္။
သူတုိ ့က ေမးရုံေမးတာမဟုတ္ဘူးေလ.. ပစၥည္းေတြကုိ ၀ုိင္းကူသယ္ေပး (အတင္းကုိကူသယ္တာဗ်)။ အားနာတဲ့သူဆုိရင္
ေစ်းၾကီးၾကီးေတာင္းလဲ လုိက္ျဖစ္မွာပဲေပါ့။ အဲလုိနဲ ့ေညာင္ေရႊကုိ သုံးေထာင္နဲ ့ေရာက္သြားပါတယ္။ အေပၚက လမ္းက
ေတာ့ ေညာင္ေရႊကုိသြားတဲ့လမ္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီပုံေလးကေတာ့ ေညာင္ေရႊအ၀င္က ျမင္ေတြ ့ရတဲ့ အင္းေလးကန္ပါ။ ေညာင္ေရႊမ၀င္ခင္ေလးမွာ လမ္းေဘးမွာ တံတား
ရွိပါတယ္။ အဲဒီေရေပၚတံတားေပၚကေနရုိက္တာပါ။ တံတားေပၚမွာေတာ့ သကၤန္းေတြလွမ္းထားျပီး၊ ကုိရင္ေရာ၊ လူေတြ
ေရာ၊ ၀ုိင္းျပီးေတာ့ စကားေျပာေနၾကေလရဲ ့။ က်ေနာ့္အတြက္ဆန္းလုိ ့ပါ။
ဒါကေတာ့ ေရႊေညာင္မ၀င္ခင္ကေလးမွာေတြ ့ရမယ့္ ၾကိဳဆုိတဲ့ဆုိင္းဘုတ္ၾကီးပါ။
ဒီပုံကေတာ့ ဗုဒၵယဥ္ေက်းမႈျပခန္းျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ေညာင္ေရႊေဟာ္ေပါ့ဗ်ာ။ ခုေတာ့ အထဲမွာ ဘုရားဆင္း
ထုေတာ္ေတြကုိ ျပသထားပါတယ္။ ေဟာ္နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ပစၥည္းေတာ့ ဘာမွမေတြ ့ပါဘူး။ ဟင္းလင္းပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ ့အခန္း
ေတြေတာ့ ေသာ့ခတ္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ ဘာမွမရွိပါဘူး။ ေဟာ္နန္းရွိေနေသးတာကုိပဲ ေက်းဇူးတင္ရမွာေပါ့ေလ။
ကုိယ္သြားတဲ့အခ်ိန္က ေစ်းပိတ္တဲ့အခ်ိန္နဲ ့ၾကံဳေနလုိ ့ ဆုိင္းဘုတ္ေလးပဲရခဲ့ပါတယ္။
ဒါကေတာ့ ေစ်းကုိ ေက်ာ္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေတြ ့ရတဲ့ျမင္ကြင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္
က စာဆုိျပိဳင္ပြဲနဲ ့ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္သြားၾကံဳၾကိဳက္မိတာပါ။ ညပုိင္းမွာေတာ့ ေစ်းတန္းၾကီးေတြနဲ ့ စည္စည္ကားကား
ရွိပါတယ္။
ဒါကေတာ့ ေရာက္တုန္းသြားေသာက္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ေရေႏြးၾကမ္းေလးပါ။ ႏွမ္းေတြထည့္ထားျပီးေတာ့ ေသာက္
တဲ့အခါမွာ ေမႊးေမႊးေလးနဲ ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ႏွစ္သက္မိပါတယ္။
ေနာက္တစ္ေန ့မွာေတာ့ အင္းေလးထဲကုိ ခဏတစ္ျဖဳတ္သြားလည္မိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ ့လူ ၁၀ ေယာက္ေလာက္နဲ ့ ေလွ
ကုိစင္းလုံးငွားလုိက္ပါတယ္။ အဲေန ့တုန္းက ၂၅၀၀၀ ေပးရပါတယ္။ (အဲဒါေတာင္ ဥကၠဌနဲ ့သြားလုိ ့ရတာပါ)
အေပၚပုံကေတာ့ အင္းေလးေဘးတစ္ေလွ်ာက္ေတြ ့ရမယ့္ အိမ္ပုံစံေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္အရင္တုန္းက ထင္ထားတာက အင္းေလးကန္ဆုိေတာ့ ဘယ္သြားသြားကန္ေဘာင္ကုိေတာ့ေတြ ့ရမွာပဲေပါ့ေလ။
ေရာက္သြားေတာ့မွပဲ အင္းေလးကန္ဟာ အရမ္းကုိ က်ယ္ပ်ံ ့ပါလားလုိ ့သိလုိက္ပါတယ္။ အေပၚက ဓါတ္ပုံေလးအတုိင္း
ပါပဲ။
ဒါကေတာ့ အင္းထဲက ဟုိတယ္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ညကုိ ၃၀$ ေလာက္ေပးရပါတယ္။
ဒါကေတာ့ ဟုိတယ္ကေနရုိက္ထားတာပါ။ ညေနဆည္းဆာခ်ိန္ေလးေပါ့ဗ်ာ။ ဟုိတယ္ကရုိက္တယ္ဆုိျပီး ၾကြားတာမဟုတ္
ပါဘူး။ အဲေန ့တုန္းက ဟုိတယ္မွာ တည္းေနတဲ့ အသိေတြကုိသြားလည္တာပါခင္ဗ်ာ။
ဒီဓါတ္ပုံေလးကေတာ့ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ေလးကုိႏွစ္သက္မိပါတယ္။ ဒီပုံေလးမရုိက္ခင္.. မိုးအုံ ့ျပီးေတာ့ ရြာတာေပါ့ဗ်ာ။
မုိးလဲသိပ္လုိ ့ သိမ္စျပီးကင္းစင္လာတဲ့အခ်ိန္ခါမွာ ၾကံဳၾကိဳက္တာနဲ ့ ရုိက္ခဲ့တာပါ။
ဒီပုံေလးကေတာ့ သိမ္ကင္းစင္ျပီး ေနေရာင္က အင္းေလးကန္ကုိ သူ ့ရဲ ့ကိုယ္ပုိင္အဆင္းျဖစ္တဲ့ ေရာင္ျခည္ေတြနဲ ့ပတ္ျဖန္း
ေပးတဲ့အခ်ိန္ေလးပါ။ အဲေန ့တုန္းက ဒီလုိမ်ိဳးရႈခင္းေတြေတြ ့လုိက္ရတဲ့အတြက္အရမ္းကုိ ၾကည္ႏူးႏွစ္သိမ့္မိပါတယ္။ မ်က္လုံး
ကုိေတာင္မမွီတဲ့ ... ဓါတ္ပုံထဲမွာ ဒီေလာက္လွရင္..ကုိယ္တုိင္.ကုိယ္ေတြ ့.. ေတြ ့ရင္ဘယ္ေလာက္ထိလွမယ္ဆုိတာ သူငယ္
ခ်င္းတုိ ့ပဲစဥ္းစားၾကည့္ပါေတာ့။
ဒါေလးကေတာ့ ေန၀င္သြားျပီးတဲ့ေနာက္ေတြ ့ရတဲ့ပုံေလးပါ။ ညေနေစာင္းေပါ့။
အဲလုိနဲ ့ပဲ..ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေရႊေညာင္ျမိဳ ့ကုိ ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီပုံေလးကေတာ့ ေလွရွပ္ေျပးတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚလာ
တဲ့ လႈိင္းေလးေတြပါ။
အင္းေလးကန္ဟာ..အရမ္းကုိလွပပါတယ္။ က်ေနာ္ေရာက္သြားတဲ့အခါတုန္းက စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးကုိ ခံစားခဲ့ရ
ပါတယ္။ အဲ..အင္တာနက္ကလဲ..ရန္ကုန္ထက္ေတာင္ျမန္ေသးတယ္ဗ်ာ။
ရွမ္းကေလး
